แคนา
ชื่อวิทยาศาสตร์ : Dolichandrone serrulata (Wall. ex DC.) Seem.
ชื่อพื้นเมือง : แคขาว แคเก็ตวา แคเก็ตถวา แคเค็ตถวา แคภูฮ่อ แคป่า แคทราย แคยาว แคอาว แคยอดดำ แคตุ้ย แคแน แคฝา แคฝอย
ลักษณะ: แคนา ไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงใหญ่ สูง 10-20 เมตร เปลือกของลำต้นเป็นสีน้ำตาลอ่อนอมเทาและอาจมีจุดดำประ ผิวต้นเรียบหรือล่อนเป็นเกร็ดขนาดเล็กๆ มีใบเป็นใบประกอบแบบขนชั้นเดียวปลายคี่ออก ตรงข้ามกันประมาณ 3-5 คู่ ลักษณะของใบเป็นรูปไข่แกมขอบขนาน ปลายใบแหลม โคนใบเบี้ยว ส่วนขอบใบหยักเป็นแบบซี่ฟันตื้น ๆ ออกดอกเป็นช่อแบบช่อกระจะสั้น ดอกมีขนาดใหญ่ ลักษณะของดอกเป็นรูปแตรสีขาว โดยจะออกดอกตามปลายกิ่ง ดอกยาว 2-3 เซนติเมตร ส่วนก้านดอกยาว 1.8-4 เซนติเมตร ในแต่ละช่อจะมีดอกอยู่ 2-10 ดอก กลีบเลี้ยงหนาและเหนียว ปลายเรียวเล็กและโค้ง ผลเป็นฝัก ออกฝักช่อละ 3-4 ฝัก ลักษณะของฝักแบนเป็นรูปขอบขนาน ฝักโค้งและบิดเป็นเกลียว ยาว 40-60 เซนติเมตร ส่วนเมล็ดเป็นรูปสี่เหลี่ยม ยาว 2.2-2.8 เซนติเมตร รวมปีกบางใส
ประโยชน์ และ สรรพคุณ : ปลูกเป็นไม้ประดับให้ร่มเงา เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้างบ้านเรือน ทำเสา พื้นกระ
ดอกแคนาสามารถนำมาเป็นอาหารได้ เช่น ต้มจิ้มกินกับน้ำพริก ทำแกงส้ม และมีสรรพคุณเป็นยาฟื้นบ้าน
ตำเป็นยาพอกแก้ฝีเปื่อยพัง แก้บวม ต้มน้ำดื่มแก้เสมหะ ถ่ายพยาธิ บำรุงโลหิต เป็นยาระงับเชื้อ ชำระล้างบาดแผล ห้ามเลือด สมานแผล และต้มน้ำดื่ม แก้บิด ท้องร่วง ท้องอืดท้องเฟ้อ ใช้กับสตรีหลังคลอด แก้ปวดศีรษะ ริดสีดวงจมูก ใช้ตำพอกแผล หรือต้มน้ำบ้วนปาก บำรุงกำลัง เจริญอาหาร แก้บวม ขับพยาธิ แก้ท้องเดิน รสหวานเย็น แก้อาการปวดประสาท แก้โรคชัก ช่วยในการนอนหลับ
